Skip to main content

Posts

Showing posts with the label Reflection

My view on what to teach!

       วันที่ 9 ตุลา 2563 ได้ไปทานข้าวกับลูกศิษย์ PRT16 ที่บังเอิญรวมตัวกันได้แถว ๆ ม. คนหนึ่งทำงานในมหาวิทยาลัย คนนึงมาฝึกทักษะอาชีพเพิ่มเติมที่ใกล้ ๆ มหาวิทยาลัย และคนหนึ่งบ้านอยู่แถว ๆ มหาวิทยาลัย และกำลังหางานใหม่อยู่ ได้ทานอาหารกันไปคุยกันไป อาหารอร่อย คุยเพลิน bring back the good memory ลูกศิษย์รุ่นนี้เป็นรุ่นแรกที่หลักสูตรของภาควิชาเทคโนโลยีการพิมพ์และบรรจุภัณฑ์ ได้เปลี่ยนมาเป็นหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาเทคโนโลยีการพิมพ์และบรรจุภัณฑ์​จึงนับว่าเป็นลูกศิษย์รุ่นแรกที่เรียนบรรจุภัณฑ์อย่างเป็นทางการ สมัยนั้นมีเวลาอยู่ที่ภาคค่อนข้างมาก มีวิชาสอนเยอะ จึงสนิทกับเด็กรุ่นนี้เป็นพิเศษ  จากการคุยกันลูกศิษย์ทั้ง 3 คนนี้ รวมทั้งตัวเอง (ที่เป็นอาจารย์สอนด้านบรรจุภัณฑ์ และมี passion ด้านบรรจุภัณฑ์อยู่มาก เพราะคิดว่าเราได้พบกับสิ่งที่ชอบแล้วจริง ๆ) พบว่าเราทั้ง 4 คนที่เริ่มรู้จักกันด้วยบรรจุภัณฑ์ แต่เดินออกมาทำงานหลักในด้านอื่นกันหมด ทั้ง ๆ ที่ตอนเรียน 2 ใน 3 คนนี้เรียนบรรจุภัณฑ์และเป็น advisee ตอน senior project จึงได้มีเวลาดูแลใกล้ชิด และรู้ว่าเค้าทำได้ดีในสิ่งที่เค้า...

Robert Hurwitz - a near and dear friend

The news was brought to me on Sep 17 when I stop briefly back in the office during the ongoing workshop that Bob passed away.  I learned later that he parted on the night of Sep 15, 2020 at the age of 77. I can't stop myself from crying but the show must go on.  When I stopped sobbing, I went back up to the workshop to stay until it finished having a hard time holding my tear.  I continued to cry hard during the drive home and more after the meeting with my senior project advisees. The last time I met him was when I was in Michigan in October 2019.  He came along with Drs.Harte to have lunch with us to celebrate my birthday at Korea House, a place where we often go while I was still in East Lansing.  He still like to talk a lot but he seemed frail and speak much slower.  He definitely ate less and was not as animated as he was.  I was wondering if I would have a chance to meet with him again.  I said good bye with an uneasy feeling before sending ...

With the new suffix, SFHEA

เมื่อเดือนกรกฎาคม 2563 ได้รับข่าวดีว่าได้เป็น Senior Fellow หรือบางทีเราจะรู้จักกันในชื่อของ SFHEA (Senior Fellow | Higher Education Academy) รู้สึกว่าเป็นข่าวดีที่มาในจังหวะที่กำลัง down เพราะ doubt ในสิ่งที่กำลังทำอยู่หลาย ๆ ว่าเรามีคุณค่ากับสิ่งที่กำลังทำอยู่รึเปล่า เลยอาจไม่ได้รู้สึกดีใจเหมือนที่คาดไว้ แต่ก็ช่วย lift my spirit up ได้มากทีเดียว ถ้าเทียบเป็นสภาวะปกติคงจะดีใจมาก ๆ ทีเดียว จริง ๆ แล้วการดีใจกับการได้เป็น Senior Fellow น่าจะอยู่ในหลาย ๆ ประเด็นด้วยกัน ประเด็นแรกคือการได้รับ recognition จากงานที่ทำว่าอยู่ในระดับ Senior Fellow ซึ่งเป็นระดับที่ 3 ของ UKPSF  จากทั้งหมด 4 ระดับ ฟังดูแล้วก็อาจจะแปลกใจว่าทำไมถึงจะเป็นเรื่องน่าดีใจ เป็นเพราะว่ารู้สึกว่าหลาย ๆ ครั้งที่ได้งานทำหรือมีคนชวนมาทำงานอะไร มักจะไม่ได้รู้จริงจังว่าทำอะไรมาบ้าง อย่างเช่นงานแรกที่ได้ ก็มาจากการที่เจ้าของบริษัทเห็นจากการเป็นวิทยากรสอน lab ในงานสัมมนาที่บริษัทมาขอให้ทาง School of Packaging จัดให้ หรือบางคนก็ชวนเพราะจบ packaging มาไม่รู้แม้กระทั่งว่าทำ dissertation เรื่องอะไร หรือบางทีก็ใช้ความรู้สึกว่าน่...

What it means to be a teacher amidst uprise of students

Photo credited to: https://www.thaipost.net/main/detail/71833 วันนี้ วันที่มีนักเรียน นักศึกษา ออกมาชุมนุมเรียกร้องความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองการปกครอง มีผู้ใหญ่หลายคนออกมา speculate ว่าเด็กยังคิดเองไม่เป็น แต่มีคนอยู่เบื้องหลัง ตรงนี้ต้องขอยอมรับเลยว่าไม่รู้ความจริงเป็นอย่างไร เพราะเป็นคนที่มักจะ ignore เรื่องการเมืองที่มันวุ่นวาย ซับซ้อน และมีผลประโยชน์แอบแฝง และคิดว่าเราไม่ได้อยากเสียเวลาไปเข้าใจมัน แต่ครั้งนี้ได้ติดตามการชุมนุมอยู่เรื่อย ๆ เพราะเป็นเรื่องของนักศึกษา จึงทำให้อดห่วงไม่ได้ และมานั่ง reflect ดูว่าแล้วในฐานะครู ไม่ว่าเราจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับการชุมนุมและข้อเรียกร้อง เราควรมีบทบาทอย่างไร  โดยทั่วไปเรามักจะสนับสนุนสิ่งที่นักศึกษาอยากทำ และใช้โอกาสในการที่นักศึกษาอยากทำให้เกิดการเรียนรู้ทักษะอื่นในระหว่างการลงมือทำ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ทำให้ต้องยั้งคิดอีกครั้งหนึ่ง โดยส่วนตัวแล้วก็ยังเชื่อว่าเราไม่ควรไปบอกเด็กว่าควรหรือไม่ควรออกไปชุมนุม แต่ควรถือว่าเป็นโอกาสให้เค้าได้เรียนรู้ skill บางอย่าง และคิดว่าประเด็นสำคัญที่อยากให้เราต้องทำคือ 👀 ช่วยให้เค้า aware ว่าเค...

Needle biopsy experience

เมื่ออายุมากขึ้น การตรวจร่างก็ complicate และมีมากรายการมากขึ้น สิ่งนึงที่เพิ่มมาคือการทำ mammogram & breast ultrasound เมื่อปีที่แล้ว (2019) เมื่อตอนไปตรวจ คุณหมอ recommend ให้ทำ breast ultrasound ซ้ำ ครั้งนี้ คุณหมอพบว่ามี hypoechoic nodules อยู่ และมีขนาดที่โตขึ้นกว่าเดิม เป็นที่มาของการ perscribe ให้ทำ biopsy ซึ่งพ่อก็ช่วยไป consult อาจารย์หมอที่พระมงกุฎ และนัดให้ทำ needle biopsy และเป็นที่มาของการเล่าเรื่องครั้งนี้ (การเล่านี้เล่าจากคนที่ไม่มี medical experience นอกจากการ TA วิชา medical packaging ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย จึงไม่ได้มีหลักวิชาการเท่าไหร่นัก เน้นการเล่าความ จดบันทึก และ reflection ในเรื่องที่ได้เรียนรู้) Needle biopsy เป็น OPD procedure ที่ทำเสร็จแล้วก็กลับบ้านได้ สิ่งที่ต้องเตรียมไปคือ ใส่เสื้อคนละชิ้นกับกางเกงเพื่อเปลี่ยนเฉพาะเสื้อและลุกนั่งง่าย และเตรียมใจว่า needle มันไม่ใช่เข็มแบบที่ใช้เจาะเลือดมันใหญ่กว่านั้น  ในการทำเนื่องจากอาจารย์หมอไม่ได้เป็นคนทำ ultrasound มาเอง จึงต้องเริ่มจากการทำ ultrasound ที่ location of interest ก่อน จากนั้นจึงส่งไปทำ mamm...

It starts with TRUST

เมื่อไม่กี่วันมานี้มีโอกาสได้ฟัง Podcast แล้วทำให้นึกย้อนไปถึง commencemnet speech ที่ได้ฟังตอนรับปริญญาเอกที่ Michigan State University เพราะทั้งสองอันนี้พูดเรื่อง " TRUST " หรือ " ความเชื่อใจ " เหมือนกัน  เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ได้ฟังเรื่อง Trust เป็นครั้งแรก ทำให้เปลี่ยนมุมมองในหลาย ๆ เรื่องไป เพราะ Commencment speaker ชาว Brazil ได้พูดถึงอเมริกาว่าเจริญมาได้ด้วยฐานของความเชื่อใจ เริ่มการทำงานจากการ trust ทำให้ขั้นตอนต่าง ๆ ลดลงเป็นอย่างมาก และยกตัวอย่างเรื่องการใช้ credit card ซึ่งตอนนั้นยังไม่มีใช้กันแพร่หลายมากนักในประเทศต่าง ๆ ในขณะที่อเมริกามีการใช้กันมาก แม้กระทั่งนักศึกษาในมหาวิทยาลัย และมีร้านค้าที่รับ credit card เป็นจำนวนมาก เรื่องนี้จริง ๆ แล้วเป็น eye opening ที่ถึงแม้อาจจะไม่ได้เปลี่ยนการใช้ชีวิตมากขึ้น เพราะปกติก็ " trust until proven otherwise " อยู่แล้ว เพียงแต่ได้ฉุกคิด และเอามาเป็น guiding principle ในการใช้ชีวิตในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมา และค่อย ๆ ปรับไป เช่น ก่อนที่จะ trust จะต้องมีการเช็คเพื่อ validate ก่อนให้แน่ใจว่า trustworthy จากน...

CBE vs. OBE

ประเทศไทยกำลังมุ่งสู่การเปลี่ยนแปลงการศึกษา โดยออกจาก   content-based education เพราะคิดว่าการสอนซึ่งเน้นเนื้อหาวิชาเป็นสำคัญ มีการสอนและครูเป็นศูนย์กลางในการถ่ายทอดความรู้ไปสู่ผู้เรียน และมักขับเคลื่อนด้วย "การสอบ" ซึ่งเคยเหมาะกับยุคสมัยหนึ่ง ซึ่งความรู้หายาก และต้องได้รับการถ่ายทอดจากครูนั้น ไม่เหมาะกับการเรียนรู้ในปัจจุบัน เนื่องมาจาก    📗 ความรู้เดี๋ยวนี้เป็นเรื่องหาง่าย อยากเรียนรู้อะไรเปิดดูใน internet ก็พอจะหาคำตอบได้    🔎 ผลการประเมินการสอบ ไม่สามารถบอกได้ว่า ผุ้เรียนจะทำงานได้เป็นอย่างไรในสถานการณ์จริง     🧠 การเรียนแบบนี้ไม่ได้เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้มีโอกาสใช้ critical thinknig และการตัดสินใจ    🗺 การเรียนแบบนี้ไม่ตอบสนองต่อการพัฒนาประเทศ เพราะไม่ทำให้คนมีทักษะที่ต้องการ จึงได้มีความพยายามในการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปสู่การศึกษารูปแบบอื่น ๆ เช่น การศึกษาฐานสมรรถนะ (Competency-based education, CBE) เช่นในการศึกษาขั้นพื้นฐานที่กำลังอยู่ในขั้นตอนการทดลองใช้เพื่อจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงการศึกษาทั้งระบ...

#BlackLivesMatter - my reflection

♰ George Floyd death (May 25, 2020) together with the widespread of social media bought about the hashtag #BlackLivesMatter that spread across platforms.  It also brought people out on the street despite the event of COVID-19. I believe that no-one deserve to have been through what  George Floyd had gone through before his passing from this world regardless of their skin colours.  The act itself is cruel especially when it has not been proved that he has been a threat to the immediate surroundings.  Even if he is not a black, I would have felt the same.  It is not the racism but it was the violence that should be condemn.  This violence has been worsen because the "black" and the "police" is prejudiced with certain behaviour mindset or stereotype.  This results in people pouring out to  the street to call for justice amidst the spread of COVID-19. I agree with how they want to righten things but not necessarily agree with the mean of doing it pa...

"เชลยศักดิ์" for learning society

วันนี้เดินผ่านตู้หนังสือ สะดุดตากับหนังสือเล่มสวยชื่อ "รอยลูกปัด" ของ คุณหมอ บัญชา พงษ์พานิช เลยหยิบติดมือมานั่งอ่าน ยังไม่ได้อ่านถึงเนื้อหาของหนังสือก็สะดุดตากับคำนิยมของ อ.ภูธร ภูมะธน ที่กล่าวถึงคำว่า " เชลยศักดิ์ "​ เลยไปหาความหมายของคำนี้เพิ่มเติม ก็พบว่า  สำนักงานราชบัณฑิตยสภา ได้กล่าวถึงคำนี้ ไว้ใน 2 ด้าน คือ การเอาคำสองคำมารวมกัน แปลได้ทำนองว่าผู้ที่ถูกข้าศึกจับตัวมา และเป็นผู้มีศักดิ์ กำลัง หรือฐานะสูง อย่างที่เห็นกันในละครเรื่อง "เชลยศักดิ์"  คำว่า "เชลยศักดิ์" เป็นคำโบราณ หมายความว่า อยู่นอกทำเนียบ นอกทะเบียน นั่นคือคนมีฝีมือแต่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการ จากคำนิยามทำให้มองคำนี้ได้ทั้งทางบวกและทางลบ ในทางลบ อาจดูว่าเป็นคน " เถื่อน " หรือไม่ถูกกฎหมาย แต่จริง ๆ แล้วอยากจะ focus ไปกับความหมายในเชิงบวกดังเช่นที่ อ.ภูธร ได้เขียนไว้ในคำนิยมของหนังสือว่าเป็น ผู้ที่ใฝ่เรียนรู้ด้วยตนเอง และนำพาให้เกิดเป็น สังคมของการเรียนรู้ กรณีนี้เป็นการกล่าวถึงผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ว่าได้ศึกษา เรียนรู้ ทำความเข้าใจข้อมูลมาอย่างดี...

Stand By Me

Stand by Me has never been more beautiful like tonight when I listened to the acoustic version playing with the background of Lake Powell (a Man made lake on Colorado River through flooding of Glen Canyon). Not only the music is beautiful, the lyric has been so meaningful to me especially in time like this when stress is all around. Some days are heavier than others. Tonight, I wish there is someone who stand by me to have, to hold, or just to be a sounding board that I could voice out my stress. Note  "To have and to hold" does not mean the marriage vow.  I look at it as the way this  website  talk about it. “To have” is to receive without reservation the total self-gift of the other. It’s not a statement of ownership, but rather a promise of unconditional acceptance.  “To hold” is a pledge of physical affection and tenderness, a vow to be available to the other in body and soul, a promise to cherish, value and protect the other as we would a prized tre...

How to ting?

การดูหนังเป็นสิ่งที่ทำจนเหมือนเป็นกิจวัตรประจำสัปดาห์ในสมัยที่เรียนที่อเมริกา แต่เป็นเรื่องที่เกือบจะไม่ได้ทำเลยตั้งแต่กลับมาทำงานที่เมืองไทย วันหนึ่งมีเพื่อนชวนไปดู How to ting? ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ ตอนแรกไม่ได้รู้สึกอยากจะไปโดยเฉพาะเมื่อชวนไปดูหนังไทย และหนังประเภท drama แต่เกรงใจไม่อยากปฏิเสธเพื่อน ปรากฎว่าไปดูแล้วชอบมาก ต้องขอบคุณเพื่อนที่ชวนไปดู หนังไทยผิดกับสมัยก่อนที่เคยดูมากนัก ถึงแม้ว่าเนื้อหาจะไม่ได้แน่น และมีฉากที่อลังการ แต่หนังเรื่องนี้สื่อความรู้สึกออกมาได้ดีเหลือเกินทั้งจากคำพูด สีหน้า และ mood & tone โดยรวม และให้ข้อคิดทั้งที่มาจากหนังโดยตรง และมาจากที่เราฉุกคิดขึ้นมาได้จากการดูหนังได้หลายอย่าง เมื่อจะทิ้ง ควรคิดให้รอบคอบก่อนเริ่มทำ และเมื่อทำแล้วควรตัดใจ ไม่ลังเล การทิ้งของมีทั้งความเหมือนและความต่างจากการทิ้งคน ของไม่มีความรู้สึกเสียใจเมื่อมันถูกทิ้ง แต่ทั้งการทิ้งคนและทิ้งของอาจทำให้คน (ที่โดนทิ้งและคนที่ให้ของที่โดนทิ้ง) เสียใจได้ จึงต้องคิดให้ดี การโดนทิ้ง หรือการทิ้ง (ทั้งคนและของ) อาจทำให้ทั้งคนทิ้งและคนถูกทิ้งเห็นมุมมองอะไรใหม่ ๆ และกล้าทำในสิ่งท...