การดูหนังเป็นสิ่งที่ทำจนเหมือนเป็นกิจวัตรประจำสัปดาห์ในสมัยที่เรียนที่อเมริกา แต่เป็นเรื่องที่เกือบจะไม่ได้ทำเลยตั้งแต่กลับมาทำงานที่เมืองไทย วันหนึ่งมีเพื่อนชวนไปดู How to ting? ทิ้งอย่างไรไม่ให้เหลือเธอ ตอนแรกไม่ได้รู้สึกอยากจะไปโดยเฉพาะเมื่อชวนไปดูหนังไทย และหนังประเภท drama แต่เกรงใจไม่อยากปฏิเสธเพื่อน ปรากฎว่าไปดูแล้วชอบมาก ต้องขอบคุณเพื่อนที่ชวนไปดู
หนังไทยผิดกับสมัยก่อนที่เคยดูมากนัก ถึงแม้ว่าเนื้อหาจะไม่ได้แน่น และมีฉากที่อลังการ แต่หนังเรื่องนี้สื่อความรู้สึกออกมาได้ดีเหลือเกินทั้งจากคำพูด สีหน้า และ mood & tone โดยรวม และให้ข้อคิดทั้งที่มาจากหนังโดยตรง และมาจากที่เราฉุกคิดขึ้นมาได้จากการดูหนังได้หลายอย่าง
หนังไทยผิดกับสมัยก่อนที่เคยดูมากนัก ถึงแม้ว่าเนื้อหาจะไม่ได้แน่น และมีฉากที่อลังการ แต่หนังเรื่องนี้สื่อความรู้สึกออกมาได้ดีเหลือเกินทั้งจากคำพูด สีหน้า และ mood & tone โดยรวม และให้ข้อคิดทั้งที่มาจากหนังโดยตรง และมาจากที่เราฉุกคิดขึ้นมาได้จากการดูหนังได้หลายอย่าง
- เมื่อจะทิ้ง ควรคิดให้รอบคอบก่อนเริ่มทำ และเมื่อทำแล้วควรตัดใจ ไม่ลังเล
- การทิ้งของมีทั้งความเหมือนและความต่างจากการทิ้งคน ของไม่มีความรู้สึกเสียใจเมื่อมันถูกทิ้ง แต่ทั้งการทิ้งคนและทิ้งของอาจทำให้คน (ที่โดนทิ้งและคนที่ให้ของที่โดนทิ้ง) เสียใจได้ จึงต้องคิดให้ดี
- การโดนทิ้ง หรือการทิ้ง (ทั้งคนและของ) อาจทำให้ทั้งคนทิ้งและคนถูกทิ้งเห็นมุมมองอะไรใหม่ ๆ และกล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ
- ถุงดำมีความจำเป็นในการเก็บบ้านมาก ถ้าไม่ใช้จะมีคนมาดูและถามถึงของที่เราทิ้งไป ทำให้ตัดใจไม่ได้
Comments
Post a Comment