Photo credited to: https://www.thaipost.net/main/detail/71833
วันนี้ วันที่มีนักเรียน นักศึกษา ออกมาชุมนุมเรียกร้องความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองการปกครอง มีผู้ใหญ่หลายคนออกมา speculate ว่าเด็กยังคิดเองไม่เป็น แต่มีคนอยู่เบื้องหลัง ตรงนี้ต้องขอยอมรับเลยว่าไม่รู้ความจริงเป็นอย่างไร เพราะเป็นคนที่มักจะ ignore เรื่องการเมืองที่มันวุ่นวาย ซับซ้อน และมีผลประโยชน์แอบแฝง และคิดว่าเราไม่ได้อยากเสียเวลาไปเข้าใจมัน แต่ครั้งนี้ได้ติดตามการชุมนุมอยู่เรื่อย ๆ เพราะเป็นเรื่องของนักศึกษา จึงทำให้อดห่วงไม่ได้ และมานั่ง reflect ดูว่าแล้วในฐานะครู ไม่ว่าเราจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับการชุมนุมและข้อเรียกร้อง เราควรมีบทบาทอย่างไร
โดยทั่วไปเรามักจะสนับสนุนสิ่งที่นักศึกษาอยากทำ และใช้โอกาสในการที่นักศึกษาอยากทำให้เกิดการเรียนรู้ทักษะอื่นในระหว่างการลงมือทำ แต่ในสถานการณ์แบบนี้ทำให้ต้องยั้งคิดอีกครั้งหนึ่ง โดยส่วนตัวแล้วก็ยังเชื่อว่าเราไม่ควรไปบอกเด็กว่าควรหรือไม่ควรออกไปชุมนุม แต่ควรถือว่าเป็นโอกาสให้เค้าได้เรียนรู้ skill บางอย่าง และคิดว่าประเด็นสำคัญที่อยากให้เราต้องทำคือ
👀 ช่วยให้เค้า aware ว่าเค้าจะต้องเข้าใจ situation ให้ดีก่อนตัดสินใจเลือกจะทำหรือไม่ทำอะไร
🔎 หาข้อมูลในเรื่องที่เกี่ยวข้อง และดูความน่าเชื่อถือของข้อมูล (information literacy)
🧠 คิดวิเคราะห์เพื่อตัดสิน
👂เปิดใจกว้างรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น ในขณะที่ก็ควรมีจุดยืนของตัวเอง คิดว่าในทำนองที่เป็น accept (maybe) adapt but do not always adopt others' opinion
🌎 ประเมินผลกระทบจากการตัดสินใจของตัวเอง
เวลานี้คงเป็นเวลาที่ดีที่เราจะได้มีโอกาสสอนเด็กให้คิดให้เป็น และอยู่ร่วมกับสังคมที่มีความเห็นต่างหลากหลาย (จริง ๆ แล้วก็คงเป็นเวลาที่ผู้ใหญ่ก็ควรจะต้องทำอย่างเดียวกันเช่นกัน) เราต้องเปิด thinking playground ที่เป็นพื้นที่ปลอดภัยให้เด็กได้แลกเปลี่ยน เรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ ตกผลึกความคิด
ถ้าเดึกๆ พบว่าการชุมนุม และข้อเรียกร้องมันไม่ใช่สิ่งที่เค้าเห็นด้วย เค้าก็จะหยุดไปชุมนุมเรียกร้อง แต่เมื่อเด็กตัดสินใจว่าเค้าเห็นด้วยกับข้อเสนอทุกข้อ และคิดว่าการชุมนุมเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง ถึงตอนนั้นเราก็ไม่ควรจะห้ามพวกเค้าก้าวเดินไปตามความเชื่อที่ผ่านการกลั่นกรองมาแล้ว
Comments
Post a Comment